"Awak , awak nak tahu tak ? Saya teringin nak ajak berkawan dengan awak . Tapi , saya tak mampu . Sebab nya ... saya ni pemalu sangat . Saya pernah bagi awak 2 surat masa sekolah rendah dulu . Awak ingat tak ? Saya harap ... awak tak buang surat tu . Saya tahu , ianya sangat memalukan kalau awak simpan surat tu . Ianya mesti tak berharga bagi awak kan ? Jadi , kalau awak nak buang kannya pun tak apa asalkan jangan buang lukisan yang terstapler dekat surat tu . Tu lukisan kawan saya , Naimi . Dia bersungguh-sungguh lukis lukisan tu . Ianya nampak serupa dengan awak . Saya rindu kan kenangan dulu . Saya dengan kawan-2 saya asyik stalk awak je kan ? Mesti awak rasa rimas . Maafkan saya . Saya memang teringin nak berkawan dengan awak sejak saya terpandang awak tengah berjalan ke kantin dengan kawan awak . Dan , saya pun tak sangka , selain ingin berkawan dengan awak , saya teringin nak jadi lebih dari kawan . Saya tahu , kita bagai langit dengan bumi . 

First time saya tengok awak senyum pada saya dari bawah , saya terasa degupan jantung saya laju . Macam kipas bile kita on sampai maksimum . Macam tu lah saya rasa time tu . Saya memang berharap kita memulakan hubungan kita dengan berkawan :) . Tapi , saya memang still tak percaya . Awak clash dengan kak I**** ke ? Dia sesuai dengan awak . Jangan putus hubungan dengannya . Saya rasa dia sesuai dengan awak . Walaupun saya ingin menangis bila kawan saya kata yang awak asyik berkepit dengan awek awak , saya terasa tapi , saya tetap tersenyum walaupun pahit untuk diterima . Saya harap awak ... sudi berkawan dengan saya . Dan , awak juga ialah orang pertama yang berjaya curi hati saya ..."

Labels: DIA, luahan hati, suka